16 September 2019

Οι ετήσιες ομάδες Montessori για το 2019-2020

Kαλό μας φθινόπωρο!. Επιτέλους τα μάζεψα όλα και τα παραθέτω. Φέτος θα δουλέψουμε σε ετήσια βάση με παιδαγωγούς σε μια ομάδα που παντρεύει γενική και ειδική παιδαγωγική, με γονείς παιδιών 2-6 ετών σε 2 μέρη (Κηφισιά και Π.Φάληρο) και με γονείς παιδιών 0- 99 ετών σε μια ομάδα για την επικοινωνία.

Αναλυτικά:

Για παιδαγωγούς


 Ετήσια ομάδα παιδαγωγικής Montessori και ειδικής παιδαγωγικής.
'Εναρξη 19/10. Δηλωσεις συμμετοχής έως και 11/10.
Συντονίζουν: Λαμπρινή Κουβαρά και Ντίνα Νομικού

Λεπτομέριες εδώ: Ετήσια ομάδα παιδαγωγών.



Για  γονείς παιδιών 18μ- 6 ετών


Κλειστή ομάδα γονέων Μontessori 2019-2020 Kηφισιά και Π.Φάληρο

Δύο ετήσιες ομάδες. 'Εναρξη 9/10/2019 ομάδα Κηφισιάς και 16/10 ομάδα Π.φαλήρου
Λεπτομέριες εδώ:  Ετήσια γονείς




Βιωματική ομάδα για γονείς παιδιών 0-99 ετών.


"Χτίζοντας την επικοινωνία με το παιδί μου"
Η επικοινωνία από την αρχή ως το τέλος. Από βρέφη έως και την εφηβεία τα παιδιά αλλάζουν συνεχώς τις παράμετρους της επικοινωνίας. 
Έναρξη 23/10 /2019. Λεπτομέριες εδώ: Ομάδα γονέων για την επικοινωνία

Καλή μας αντάμωση όπου συναντηθούμε!


"Χτίζοντας την επικοινωνία με το παιδί μου". Βιωματικό σεμινάριο για γονείς.

Από την στιγμή της γέννας έως και την ενηλικίωση, χτίζουμε την επικοινωνία με το παιδί μας. Οι παράμετροι ολοένα και αλλάζουν, όπως αλλάζουν και οι συνθήκες που ορίζουν το επικοινωνιακό μας πλαίσιο.


Σε μια ομάδα γεμάτη με ασκήσεις και πληροφορία που προκύπτει από αυτές θα γνωρίσουμε τον τρόπο που επικοινωνεί ένα παιδί σε διάφορα στάδια της ζωής του, αλλά  και το πως εμείς επικοινωνούμε ή μπορούμε να επικοινωνούμε τα μηνύματα μας. Από το βρέφος που επικοινωνεί με το κλάμα και τις βασικές βιολογικές, έως τον έφηβο που απομονώνεται και επαναστατεί. Από το παιδί που διεκδικεί έως και τον ενήλικα που έχοντας παγιώσει μοτίβα πρέπει να τα συνηδειτοποιήσει για να απεμπλακεί. Η συνειδητοποίηση του στόχου της κάθε επικοινωνίας, του στόχου που έχει μια αντιπαράθεση και την σημασία του να λέμε πολλά από όσα δείχνουν αμελητέα.

Η ομάδα έχει ετήσια συμμετοχή, σταθερά μέλη και φυσικά απαιτεί όρεξη να δουλέψουμε στην πράξη. Ο αριθμός συμμετοχής είναι έως 10 άτομα. Οι ασκήσεις και τα παιχνίδια θα οδηγούν σε συζητήσεις και πληροφορία. Για να περάσουμε σιγά σιγά από όλες τις ηλικίες παιδιών αλλά και τις δικές μας. Φοράμε άνετα ρούχα και πιθανόν να δουλέψουμε και χωρίς παπούτσια και να χρειαστούμε ατομικά στρωματακια.

Απευθύνεται σε γονείς παιδιών 0 έως και 18 ετών.
 Συντονίζει: Νομικού Ντίνα (Μοντεσσοριανη παιδαγωγός).

Το μέρος: Μικρή Σαμπάλα (28ης Οκτωβρίου 22, Π.Φάληρο). Είναι κοντά σε τραμ και έχει άνετο πάρκινγκ.

Οι ημερομηνίες και ώρες των συναντήσεών: Τετάρτες στις 18.30-20.30

 23/10/2019  27/11/2019  18/12/2019  8/1/2020  5/2/2020  4/3/2020  22/4/2020  20/5/2020    17/6/2020 

Κόστος συμμετοχής: 225 ευρω/κυκλος σε 3 δόσεις. Πληρωμή ολόκληρου κύκλου στην συνάντηση Οκτώβρη κόστος 200 ευρώ.


Ετήσια ομάδα παιδαγωγικής Montessori και ειδικής παιδαγωγικής.


Ο στόχος μας.

Σε 10 μηνιαίες 4ωρες συναντήσεις θα καλύψουμε βασική θεωρία, υλικό και φιλοσοφία της παιδαγωγικής Montessori. Παράλληλα θα εξετάσουμε χαρακτηριστικά βασικών δυσκολιών που συναντάμε σε παιδιά και πως μπορούμε να τροποποιήσουμε την παιδαγωγική διαδικασία ώστε να αφορά και παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ικανότητες που εντάσσονται στην τυπικη εκπαίδευση.

Το σκεπτικό μας.
Μια παιδαγωγός Montessori και μια ειδική παιδαγωγός ενώνουν δυνάμεις. Στην καθημερινότητα της τάξης συχνά συναντάμε δυσκολίες στο να διαφοροποιησουμε το περιβάλλον ωστε να χωρά το ενδιαφέρον όλων των παιδιών. Στην καθημερινότητα της τάξης συχνά συναντάμε παιδιά που χρειάζονται στήριξη και πριν από αυτή, αναγνώριση. Πως θα μπορέσει μια γενική παιδαγωγός να διαφοροποιησει την παιδαγωγική διαδικασία ώστε να χωρά όλους. Πως μπορεί μια ειδική παιδαγωγός να εφαρμόσει υλικό Montessori.

Σε ποιους απευθύνεται
Παιδαγωγους προσχολικης ηλικιας, βρεφονηπιοκομους και νηπιαγωγους (ηλικιες 2+ ετων). Ειδικους παιδαγωγους. Φοιτητες παιδαγωγικων σχολων και οσους εχουν αναλογο ενδιαφερον.

Συντονίζουν :
Νομικου Ντίνα (μοντεσσοριανή παιδαγωγός). Πλήρες βιογραφικό θα βρείτε στο thechildin.gr
Λαμπρινή Κουβαρά (Ψυχοπαιδαγωγός στην ειδική αγωγή). Ακολουθεί το βιογραφικό στο τέλος της ανάρτησης.



Ο τρόπος- Το πρόγραμμα
Σάββατα 16.00-20,00 στη Μικρη Σαμπάλα (28ης Οκτωβρίου 22, Π.Φαληρο)

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 19/10/2019 (Νομικού Ντινα)
Έναρξη ομάδας, το συμβόλαιο μας και η γνωριμία.
Βασικη θεωρια αναπτυξης παιδαγωγικης montessori. Η χωροταξια, το σκεπτικο οργανωσης υλικου. Ο δασκαλος και η ομαδα των παιδιών. Τα κλειδιά για να οργανώσουμε ένα περιβάλλον.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 23/11/2019 (Λαμπρινη Κουβαρα)
Δυσκολίες μαθητών που συναντάμε στην τυπική τάξη.
Τα παιδιά και οι δυσκολίες τους με βάση τη διάγνωση που έχουν από τον εκάστοτε φορέα αλλά και με βάση τις δυσκολίες που βλεπουμε πως αντιμετωπίζουν εντός και εκτός αιθούσας. Με ποιους τρόπους θα γίνει καλύτερη η επικοινωνίας μας με το πλαίσιο-οικογενεια-μαθητής-ειδικοί θεραπευτές -σχολείο.


ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 14/12/2019 (Ντίνα και Λαμπρινή)
Μερος 1: Λεπτοι χειρισμοι και αυτονομια. Το υλικο της καθημερινης ζωης. Η αυτονομια , η ατομικη δουλεια. Πρακτικη με υλικο montessori
Μερος 2: Μετατροπες του υλικού της καθημερινής ζωής για παιδια ειδικων ικανοτητων. Το υλικο της καθηνερινης ζωης ευελικτα στην ταξη.


ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 18/1/2020 (Ντίνα και Λαμπρινή)
Επικοινωνοντας με ολους.
Η λεκτικη επικοινωνια στην ταξη για ολους. Πως μιλαμε και εντασσουμε τη διαφορετικοτητα στην ομαδα των παιδιων και των γονιων.Παιχνιδια αποδοχης, επικοινωνιας και δικαιοσυνης. Δουλεύοντας με τα δικά μας στεγανά.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 15/2/2020 (Ντίνα και Λαμπρινή)
Οι ρουτινες.
Φαγητο, υπνος, πλυσιμο, μετακινησεις κι ολα οσα κανουμε καθημερινα με την ομαδα μας. Το σκεπτικο που διευκολυνει την ευελιξια, οι αλλαγες που κανουμε ανα διαστηματα. Η οπτικοποίηση ως εργαλείο.

ΜΑΡΤΙΟΣ 7/3/2020 (Λαμπρινή Κουβαρά)
Παιχνίδι και παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες.
Θα ασχοληθούμε με τη θεωρία του παιχνιδιού καθώς και τη σημαντικότητα του σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Θα κάνουμε παιχνίδια που μπορούν να προσαρμοστούν σε όλα τις ηλικίες των παιδιών.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 5/4/2020
Η παρατηρηση. ( Ντίνα Νομικού)
Οφελη της παρατηρησης σε ατομικο και συλλογικο επιπεδο. Τι παρατηρουμε στην ομαδα, στο περιβαλλον. Ο τροπος καταγραφης. Τα συμπερασματα και πως εφαρμοζονται οι αλλαγες.

ΜΑΙΟΣ 9/5/2020 (Ντίνα και Λαμπρινή)
Γλωσσικο περιβαλλον
Μερος 1: Το υλικο Montessori για την γλωσσα. Πρακτικη με υλικο.
Μερος 2: Μετατροπές του υλικού για παιδιά με δυσκολίες.

ΙΟΥΝΙΟΣ 6/6/2020 (Ντίνα και Λαμπρινή)
Εργαστηρι κατασκευης υλικου.
Κατασκευαζουμε υλικο γλωσσας και καθ.ζωης.

ΙΟΥΛΙΟΣ 2020 (Ντίνα και Λαμπρινή)
Παιχνιδια σε κυκλο, γιορτες και δικαιοσυνη.
Η ώρα του κύκλου, προτάσεις που θα βοηθήσουν την ομάδα. Οι γιορτές και πως αποκτούν νόημα για όλους. Η δικαιοσύνη και πως την καλλιεργούμε στην τάξη. Κλείσιμο της ομάδας μας.

Δίνεται αναλυτική βεβαίωση συμμετοχής.
Κόστος συμμετοχής 500€ σε 4 δόσεις (Οκτώβριος/Δεκεμβριος/Μάρτιος και Μαιος).
Δηλώσεις συμμετοχής με mail στο nomikoukonstadina@gmail.com ή sms στο 6947842849 (όνομα, τηλ και mail) έως και 11/10/2019.

*ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΙΝΗΣ ΚΟΥΒΑΡΑ
Είμαι απόφοιτος του τμήματος Φ.Π.Ψ.(κατεύθυνση Ψυχολογίας) του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 2005 εργάζομαι στο χώρο της ειδικής αγωγής. Τα τελευταία 6 χρόνια συντονίζω ομάδες κοινωνικών δεξιοτήτων, συναισθηματικής αγωγής και δημιουργικού παιχνιδιού σε συνεργασία με ιδιωτικά και δημόσια πλαίσια και φορείς.

Από το 2014 στο Nήμα, που είμαι συνιδρύτρια ,συντονίζω ψυχοεκπαιδευτικές βιωματικές ομάδες για επαγγελματίες στο χώρο της ψυχικής υγείας αλλά και για γονείς. Επιπλέον παρέχω εποπτεία σε νέους επαγγελματίες στο χώρο της ειδικής αγωγής και της ψυχικής υγείας.

Έχω παρουσιάσει εργασίες σε πανελλήνια συνέδρια και σε ημερίδες με θέματα που άπτονται της ειδικής αγωγής ,του παιχνιδιού και της συναισθηματικής αγωγής.

Κύριο επιστημονικό ενδιαφέρον μου είναι η χρήση του παιχνιδιού και παραμυθιού, τόσο ως εργαλείο ψυχοθεραπείας αλλά και ως μέσο προσωπικής ανάπτυξης.

Η μετεκπαίδευσή μου αφορά δομημένα προγράμματα για παιδιά στο φάσμα του αυτισμού, την μαθησιακή προετοιμασία της πρώτης σχολικής ηλικίας, το θεατρικό παιχνίδι, το χορό και την κίνηση στην εκπαίδευση, την προφορική αφήγηση παραμυθιών και την μη κατευθυντική Παιγνιοθεραπεία σε επίπεδο μεταπτυχιακής εκπαίδευσης.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για μένα έχει η προσχολική και πρώτη σχολική ηλικία και για το λόγο αυτό παρακολουθώ συνεχώς σεμινάρια προσανατολισμένα σε αυτό το ηλικιακό επίπεδο. Έχω παρακολουθήσει σεμινάρια και ομιλίες Μοντεσσοριανής εκπαίδευσης, του Tom Hobson από το συνεργατικό σχολείο Woodland Park και ανθρωποσοφίας, της εκπαίδευσης Waldorf με τον κ. Μιχάλη Τζιγκοτζίδη.

Είμαι από τα βασικά μέλη των συμμετεχόντων στο εγχείρημα του Πειρα-μα-τικού Σχολείου, που έχει στόχο τη δημιουργία ενός «σχολείου δρόμου» βασισμένο στη βιωματική διερευνητική μάθηση και του παιχνιδιού στο φυσικό περιβάλλον.
Καλή μας αντάμωση!

Κλειστή ετήσια ομάδα γονέων Montessori 2019-2020



9 μηνιαίες συναντήσεις για γονείς παιδιών 18μ έως 6 ετών.



Οι γονείς έχουν απορίες. Οι ομάδες βοηθούν, κι όταν είναι σταθερές αποκτούν άλλο κλίμα και σαφώς έχουν άλλα αποτελέσματα. Φέτος λοιπόν θα το ξανακάνουμε!

Περιγραφή μηνιαίων συναντήσεων

Οκτώβριος: Γνωριμία και συμβόλαιο ομάδας. Γνωρίζοντας το ηλικιακό στάδιο των παιδιού μας. ( οι συμμετέχοντες θα πάρουν πληροφορίες για το στάδιο που διανύουν τα παιδιά τους και τι το ακολουθεί. Θα αποσαφηνίσουμε συμπεριφορές και θα γνωριστούμε φτιάχνοντας το συμβόλαιο της δίκης μας ομάδας).

Νοέμβριος: Ροή και ρουτινες. Ο ειδικός χρόνος των παιδιών, και ο λιγοστός δικός μας. Πως θα κρατηθεί ισορροπία?

Δεκέμβριος: Συζητήσεις και συναισθήματα. Πως συνομιλούμε με ένα παιδί.

Ιανουάριος: Οι όχθες ή αλλιώς όρια. Πότε πως και γιατί?

Φεβρουάριος: Το σώμα μας. Σεβασμός γνωριμία, σεξουαλικότητα.

Μάρτιος: Οι σημαντικοί άλλοι. Κοινωνικότητα, φιλία και ρόλοι στην ομάδα.

Απρίλιος: Το περιβάλλον, ερεθίσματα προκλήσεις και απαγορεύσεις.

Μάιος: Αυτοεκτίμηση. Η εικόνα για τον εαυτό μου. Πως δομείται μια υγιής εικόνα του εαυτού και των δυνατοτήτων ενός ανθρώπου.

Ιούνιος: Ελεύθερος χρόνος και απραξία. Το άβολο του "βαριέμαι" και το αναγκαίο του κενού χρόνου στην παιδική ηλικία. Κλείσιμο ομάδας.

Τα πρακτικά

Συντονίζει: Νομικού Ντίνα- Μοντεσσοριανή Νηπιαγωγός (αναλυτικό βιογραφικό στο thechildin.gr)

Κόστος κύκλου 180€/ατομο ή 300€/ζευγαρι. Το ποσό εξοφλείται σε 3 δόσεις (Οκτώβριος, Ιανουάριος,Απρίλιος).

Η συμμετοχή είναι ετήσια. Θα πραγματοποιηθούν 2 ομάδες μία στα βόρεια και μία στα νότια προάστια Τετάρτες απόγευμα 18.30-20.00

Η Α ομάδα (βορείων προαστίων) θα στεγαστεί στο Learning steps (Ύδρας και Αθανασίου Διάκου, Κηφισιά) τις εξής Τετάρτες 9/10 13/11 4/12 22/1 12/2 11/3 8/4 6/5 3/6

Η Β ομάδα (των νοτίων προαστίων) θα στεγαστεί στην Μικρή Σαμπάλα (28ης Οκτωβρίου 22, Π.Φάληρο) τις εξής Τετάρτες 16/10 20/11 11/12 15/1 19/2 18/3 1/4 13/5 10/6

Δηλώσεις συμμετοχής έως και Παρασκευή 4/10 με mail στο nomikoukonstadina@gmail.com ή sms στο 6947842849 (το όνομα σας, την ομάδα και στοιχεία επικοινωνίας).
Καλή αντάμωση!

21 April 2018

Δικαιοσυνη με 2 παιδια!



Η θέση που βρέθηκα πριν απο λίγο καιρό, αυτή στο να ταλαντεύομαι ανάμεσα στα ναι και στα όχι των δύο παιδιών μου, άρχισε να μου θυμίζει λιγάκι την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Ένα κύμα, μια «μόδα» στο τι θα φάμε, πώς θα ντυθούμε, ποιος είναι ο καλός γονιός και οι καλύτερες εναλλακτικές διακοπές. Μου μοιάζει σαν να διεκδικούμε κάτι χωρίς να ξέρουμε τι είναι. Και όπως πάντα, τα πράγματα είναι ευκολότερα για συμπεράσματα, αν κοιτάξεις τα παιδιά. Πόσες φορές έχουμε ικανοποιήσει το θέλω ενός παιδιού απλά και μόνο για να μην ζηλέψει; Πόσες φορές το ένα παιδί έχει ζητήσει κάτι που καλά καλά δεν ξέρει τι είναι, απλά και μόνο γιατί το έχει και το άλλο και πάει λέγοντας; Και αναρωτιέται η ταλαίπωρη μαμά-παιδαγωγός, τι νόημα έχουν όλα αυτά; Απολύτως κανένα.
Το κύμα, η «μόδα» και όλα τα δεινά δεν θα είχαν τόση επίδραση αν δίναμε στα παιδιά την αίσθηση του διαφέρειν από νωρίς. Είναι πολύ πιο δύσκολο, απαιτεί επικοινωνία και-κυρίως-σωστό…λανσάρισμα για να μην εκληφθεί από το παιδί ως άρνηση. Δεν χρειάζονται όλα τα παιδιά το ίδιο πράγμα την ίδια στιγμή.  Είναι κάποια στα οποία με ευκολία θα πούμε όχι. Αν ζητήσει το  18 μηνών μωρό μας το μαχαίρι που κρατά η πεντάχρονη αδερφή του, θα λάβει την αυτονόητη αρνητική απάντηση. Όμως αν πέσει ουρλιάζοντας το δίχρονό μας στο πολυκατάστημα, για να πάρει το ίδιο ακριβώς τηλευκατευθυνόμενο με τον εξάχρονο αδερφό του θα ταλαντευτούμε, γνωρίζοντας παρόλα αυτά ότι δεν έχει κανένα νόημα ακόμα για αυτό. Πιθανόν θα το αγοράσουμε με την ελάφρυνση ότι θα μπει σε ένα ράφι και θα περιμένει 3 χρόνια. Ή στην καλύτερη περίπτωση θα διαπραγματευτούμε μέχρι τελευταίας ανάσας για να πάρει στη θέση του ένα απλό αυτοκινητάκι. Κάπου μέσα σε όλο αυτό υπάρχει το όχι, που ένα δίχρονο δεν μπορεί να αποκωδικοποιήσει ακόμα.
Υπάρχει μέσα στο «δεν είναι ακόμα η ώρα για αυτό» ένα κρυφό, μαγικό-νομίζω-μήνυμα. Της διαφοράς. Στις ανάγκες, στα γούστα που διαμορφώνονται, στα θέλω που θέλουμε να είναι στοχευμένα και να κρύβουν ενδιαφέρον, στον σεβασμό εν τέλει και στην αξία του διεκδικώ αυτό που θέλω.Υπάρχει ένα τέλος σε αυτές τις αδερφικές σχέσεις που ο ένας κυνηγά να αποδείξει κάτι στον άλλον ή διαφέρει για να μην είναι σαν τον άλλον.  Η οικονομία στα «θέλω και εγώ» χωρίς νόημα δεν είναι τσιγκουνιά για να τα προετοιμάσουμε για την δύσκολη ενηλικίωση, είναι μια συνειδητοποίηση που τους τραβά το ενδιαφέρον στο να κοιτούν αυτό που θέλουν εκείνα και όχι αυτό που έχει ο διπλανός.
Όποτε συναντήσω στο δρόμο μου κάτι που μου έχει ζητήσει ένα από τα παιδιά μου, θα το πάρω. Και έχω απαγορεύσει στον εαυτό μου να μπει στην διαδικασία να πάρει και κάτι για το άλλο παιδί. Έχω επιβάλει στον εαυτό μου να παρατηρεί το μικρότερο παιδί, που ακόμα δεν εκφράζει απόλυτα τα θέλω του και να φροντίζω να του φέρνω αυτά που έχει ανάγκη.  Την πρώτη φορά που μπήκα στο σπίτι με σακούλα που είχε κάτι για την μικρή μου και μόνο, το ομολογώ, φοβόμουν. Εγώ το φοβόμουν γιατί το μεγάλο μου παιδί το θεώρησε απόλυτα φυσιολογικό που επιτέλους βρήκα αυτό το κανατάκι που χρειάζονταν η αδελφή του.

Η ζυγαριά δεν χρειάζεται να γέρνει εις βάρος κανενός όταν σε μια οικογένεια, μια παρέα, μια σχέση, μια φιλία, μια ομάδα ο καθένας παίρνει αυτό που πραγματικά χρειάζεται, όταν το χρειάζεται. Και δεν μιλώ μόνο για αντικείμενα.

01 August 2017

Να μην μιλας σε ξενους. ?

Υπάρχουν παιδιά που από την φύση τους είναι ντροπαλά, έχουν μια συστολή και δεν βρίσκουν κανένα ενδιαφέρον στους αγνώστους και ότι αυτοί προσφέρουν. Υπάρχουν όμως και παιδιά που γεννήθηκαν να αγαπούν το ανθρώπινο είδος, που από τότε που έγινα σχεδόν 4 και άρχισε να τους ενδιαφέρει ο έξω κόσμος κοιτούν με τεράστια μάτια όλους τους ανθρώπους σαν να θέλουν να δουν πόσοι διαφορετικοί άνθρωποι υπάρχουν και τι μπορούμε να μάθουμε από αυτούς. Σαν μια live εγκυκλοπαίδεια δηλαδή. Που διψούν να γνωρίσουν ανθρώπους, που τους τρώει ρωτήσουν από τι υλικό είναι ο σκελετός από το γυαλιά του περίεργου κυρίου στο παγκάκι και που ένας ψηλός κύριος που βρέθηκε μπροστά τους είναι μια χαρά για να τους σηκώσει στο μονόζυγο στην παιδική χαρά, και άλλα τέτοια ενδιαφέροντα. Ένα τέτοιο παιδί όπως θα καταλάβατε ήδη είναι ο "μεγάλος" μου γιος. 

Είναι αυτό το παιδί που όταν αρχίσαμε να συζητάμε για το ότι υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι και ίσως και κάποιοι που σκέφτονται και πράττουν με άσχημο τρόπο, θύμωσε λέγοντας μου "λες ψέμματα δεν υπάρχουν κακοί άνθρωποι"! Σαν να του γκρέμιζε κάποιος την κοσμοθεωρία του. Εν μέρει τον καταλαβαίνω γιατί από ότι θυμάμαι πριν φάω τα μούτρα μου είχα, και ακόμη έχω για να είμαι ειλικρινής, καλή πίστη προς όλους τους ανθρώπους. 


Το ερώτημα και η ανησυχία μας σαν γονείς του, είναι το πως θα του δώσουμε να καταλάβει, χωρίς να διαλύσουμε αυτή την φυσική αγάπη και πίστη του προς τους ανθρώπους, πως δυστυχώς υπάρχουν και οι άλλοι, αυτοί που κάνουν κακό σε παιδιά και πρέπει να προσέχει. Για μένα δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το  να "μεγαλώνω" απότομα παιδιά. Έλα όμως που τελικά είναι απαραίτητο, και στα μεγαλύτερα παιδιά δεν αρκεί το "πρέπει να σε βλέπω ή δεν παίρνεις τίποτα από ξένο" γιατί πλέον υπάρχει το "γιατί";

Φυσικά, για να μην έχουμε φρούδες ελπίδες, όταν κάτι είναι στην φύση ενός παιδιού, ακόμα και αν του πεις την στεγνή αλήθεια (με τρόπο που ταιριάζει στην ηλικία του), πάλι θα το ξεχάσει. Δεν μπορώ και δεν θέλω να τον τρομοκρατήσω μπαίνοντας στις λεπτομέρειες του άσχημου κόσμου, οπότε τι μένει...όπως πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, ο κλήρος πέφτει στους γονείς. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ένα παιδί από χώρους με κόσμο φυσικά, πάντα πρέπει να το επιβλέπουμε χωρίς να το ντροπιάζουμε. Βρήκαμε μια λύση, που ελπίζουμε να δουλέψει, όταν και αν θέλει να πλησιάσει πολύ και να πιάσει κουβέντα με κάποιο άγνωστο θα πρέπει να συνοδεύεται έστω και διακριτικά από κάποιον από εμάς, και όταν κάποιος του προσφέρει κάτι θα πρέπει πρώτα να μας ρωτήσει ότι και αν είναι αυτό. Σκεφτήκαμε πολύ σαν γονείς του, και εγώ σαν μητέρα ή αλήθεια είναι ότι έχω μια κρυφή πίστη στο ένστικτο των παιδιών να νιώθουν τους περίεργους ανθρώπους αλλά το αυθόρμητο και η ξεγνοιασιά του παιχνιδιού συνήθως επεμβαίνουν σε αυτό το ένστικτο, η εποχή δε, δεν μου αφήνει περιθώριο να το διακινδυνεύσω, όχι τουλάχιστον πριν η ηλικία του με αναγκάσει να το κάνω. 
 Να μιλά λοιπόν σε ξένους, δεν θέλουμε ανθρώπους κλεισμένους στο καβούκι τους, αγνώστους στην ίδια πολυκατοικία και αδιάφορους στην ίδια γειτονία,  είναι αν θέλετε και έναν λόγος που ανθίζουν όλοι αυτοί οι επιτήδειοι, που δρουν δίπλα μας αθόρυβα και επειδή είμστε "στην πόρτα μας και μέσα" έχουν βρει έδαφος. Οι εποχές αλλάζουν και πάλι και όσοι μεγαλώνουμε έμμεσα  και άμεσα  παιδιά καλά θα κάνουμε να θυμόμαστε πως θέλουμε ανθρώπους που αγαπούν τους άλλους ανθρώπους, που γνωρίζουν τους γύρω τους και ενδιαφέρονται για το τι συμβαίνει σε αυτόν τον πλανήτη γιατί είναι το μεγάλο τους σπίτι! Οι κλειστές πόρτες ευνοούν μύρια κακά.
Τώρα στις διακοπές λοιπόν που θα βρεθούμε κοντά σε γνωστούς αγνώστους ας επιτρέψουμε στα παιδιά να τους γνωρίσουν με ασφάλεια, μαθαίνοντας τους στην πράξη να οριοθετούν. 
Καλή ξεκούραση, καλές γνωριμίες και τα λέμε επιτέλους με καινούργιες ομάδες σε όμορφους χώρους από Σεπτέμβρη.

18 April 2017

Ενορχηστρώνοντας ένα σχολείο!


Ο Άρης είναι η ήρεμη, σχεδόν αόρατη παρουσία του σχολείου του γιου μου. Ίσως πίσω από τις πόρτες να παίρνει φωτιά για να κάνει αυτά που φαντάζεται για το σχολείο, όταν κυκλοφορεί όμως σχεδόν πρέπει να προσπαθήσεις για να καταλάβεις ότι υπάρχει. Από εκείνον λοιπόν ζήτησα να μου πει δυο λόγια για ένα σχολείο που μετρά πολλά χρόνια παρουσίας στην ιδιωτική εκπαίδευση αλλά τα τελευταία χρόνια αναδιοργανώνεται πολύ πολύ ευχάριστα! Εν μέσω θεματικού μήνα και άλλων πολλών κατάφερε να μου δώσει μερικές απαντήσεις. Το πιο ενδιαφέρον σε όλο αυτό βρίσκω να είναι ο "αιρετικός"  όπως τον χαρακτήρισε στόχος του σχολείου να ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό γονιό. Όταν το πρώτο διάβασα (υπέρμαχος της άποψης πως οι γονείς δεν συμβαδίζουν πάντα με τα θέλω των παιδιών τους) με ξένισε, αργότερα όμως κατάλαβα κρίνοντας και από το δικό μου παιδί (ως γονιός πλέον και όχι εκπαιδευτικός) πως ο πολιτισμός της οικογένειας είναι θεμελιώδης για το παιδί και πως δεν έχει κανένα νόημα να στεκόμαστε απέναντι του. Οι αλλαγές αν έρθουν θα έρθουν όταν το παιδί νιώσει καλά στο σχολείο και αυτό έχει πολύ να κάνει με τον γονιό. Ιδού λοιπόν...

1. Ας συστηθούμε. 

Ονομάζομαι Νικολόπουλος Άρης και τα τελευταία 10 χρόνια, μαζί με την οικογένεια μου, διευθύνω -ή προτιμότερα- ενορχηστρώνω  το  Βρεφονηπιακό Σχολείο Παλατάκι στον Κορυδαλλό.

2. Το ιδανικό σχολείο θα πρέπει απαραίτητα να έχει... 

Ανοιχτές πόρτες για τους γονείς, εκτενή ενημέρωση για τα τεκταινόμενα στο χώρο του σχολείου και ορθάνοιχτους διαύλους καθημερινής επικοινωνίας με την οικογένεια. Εστιάζω κυρίως σε αυτό, γιατί κρίνω πως στη βάση μιας τέτοιας σχέσης εμπιστοσύνης σχολείου-οικογένειας διασφαλίζεται ότι ο χώρος και οι άνθρωποι του σχολείου ανταποκρίνονται διαρκώς στις προσδοκίες των γονιών, σε μια διαδικασία συνεχούς αυτοβελτίωσης, χτίζοντας έτσι σιγά-σιγά τα χαρακτηριστικά ενός "ιδανικού σχολείου", προς όφελος των παιδιών.Αν ένα σχολείο καλύπτει ταυτόχρονα τις προσδοκίες των περισσότερων γονιών, ενώ καταφέρνει να ικανοποιεί τις επιθυμίες ακόμα και των πιο απαιτητικών και ανήσυχων, χωρίς να αδικεί κανέναν, είναι πιθανό να βρίσκεται κοντά στην χρυσή τομή του "ιδανικού σχολείου".
Όλα αυτά, με δεδομένο πως κάθε γονιός επιζητά το καλύτερο για το παιδί του, σε μια εποχή που το επίπεδο της ενημέρωσης έχει ανέβει αισθητά σε σχέση με το παρελθόν, λόγω και της διαδικτυακής διάχυσης της πληροφορίας.


3. Επιρροες και κατευθύνσεις στην παιδαγωγική που εφαρμόζεις στο σχολειο. 

Από θεωρητική άποψη, εκτιμούμε ιδιαίτερα τον πραγματισμό του Dewey και την αντίληψη του περί διαμόρφωσης του εκπαιδευτικού προγράμματος σε αλληλεπίδραση με το κοινωνικό περιβάλλον. Σε αυτό το πλαίσιο, στις επιρροές μας συμπεριλαμβάνουμε τις αρχές και τις εξελίξεις των αγαπημένων μας καλλιτεχνικών κινημάτων, το αστικό περιβάλλον, την επικαιρότητα, την επαφή με σχολεία και οργανισμούς από το εξωτερικό, ενδεχομένως και το πολιτικά διαμορφούμενο σκηνικό (δεν αναφέρομαι σε κόμματα, αλλά σε τάσεις και επικρατούσες αντιλήψεις). Στοχεύουμε σε ευτυχισμένα, χαρούμενα παιδιά, ικανά να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα. Έτσι, για παράδειγμα, έχουμε πάντα κατά νου ότι το σχολείο που θα φοιτήσουν τα παιδιά μετά την αποφοίτηση τους από το νηπιαγωγείο μας, δεν βρίσκεται στην Φινλανδία, αλλά στην Αθήνα, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ύλη του προγράμματος μας.

4. Λίγα λόγια για το τι είναι ή πως θα πρεπε να είναι το παιδί, ο δάσκαλος, ο γονιός. 

Αν πρέπει να οριστούν κάπως οι ρόλοι, νομίζω ότι το ιδανικό θα ήταν ο καθένας από τους δύο ενήλικους ρόλους να περιλαμβάνει εντός του τους άλλους δύο. Ο δάσκαλος πρέπει να έχει πάντα ζωντανό μέσα του το παιδί και χρήσιμο είναι να έχει και την εμπειρία της πατρότητας/ μητρότητας. Ο δε γονιός είναι υποχρεωμένος να είναι και παιδί και δάσκαλος - και τα δύο με σύνεση και μέτρο. Το παιδί από την άλλη, καλύτερα να μην περιχαρακωθεί σε πλαίσια και ορισμούς, όσο προλαβαίνει!

5. Πως χωράει η ελευθεριά, η αυτενέργεια, ο σεβασμός και ο αυθορμητισμος στις τάξεις σας.
Με ειλικρινή σεβασμό στην προσωπικότητα κάθε παιδιού και απαίτηση από τα παιδιά να πράττουν το ίδιο μεταξύ τους. Υπό αυτή την προϋπόθεση, από το χρόνο του ελεύθερου παιχνιδιού ως την τραπεζαρία και από το εργαστήρι καλλιτεχνικών ως την ώρα του "σκληρού πυρήνα" του εκπαιδευτικού προγράμματος (όπως η τριβή με τα Γράμματα και τους Αριθμούς), ελευθερία, αυτενέργεια και αυθορμητισμός, πραγματώνονται με φυσικό τρόπο.

6. Κεντρική αξία της παιδείας για σένα είναι...  

Ο εθισμός στην γνώση και την επιστημονική αναζήτησή αυτής. Η πολιτεία / το σχολείο / οι γονείς / όλοι μας, οφείλουμε με κάθε δυνατό τρόπο να δημιουργούμε θετικές  εμπειρίες, τουλάχιστον στα πρώτα στάδια της σχολικής ζωής των παιδιών, καλλιεργώντας παράλληλα την ανάγκη τους για αλήθεια.

7. Πάτα ένα κουμπί και άλλαξε αυτόματα κάτι στην εκπαίδευση μικρών παιδιών. Ποιο είναι αυτό και γιατί;  

Το τσουβάλιασμα όλων των ξεχωριστών προσωπικοτήτων κάτω από την ταμπέλα "παιδί" και ακόμα χειρότερα, ο διαχωρισμός  προτύπων συμπεριφοράς με βάση το φύλο εντός των σχολικών αιθουσών, που θέλει τα αγόρια "ατίθασα" και τα κορίτσια "ευαίσθητα". Στις περιπτώσεις αυτές δεν χρειάζεται ένα απλό κουμπί, αλλά το διάσημο κόκκινο κουμπί του Κιμ Γιονγκ Ουν.

8. Γονιός χαρούμενος, παιδί ευτυχισμένο. Συνδυάζονται σε ένα σχολείο και αν ναι πως?  


Ίσως αυτό να είναι το στοίχημα, από καταβολής των δυτικών κοινωνιών, όχι μόνο στο σχολικό πλαίσιο, αλλά και στην καθημερινότητα της οικογένειας. Το σχολείο οφείλει να παρέχει περιβάλλον ασφάλειας, αστείρευτα ερεθίσματα, άφθονες ευχάριστες εμπειρίες, να έχει τις κεραίες σε επιφυλακή για κάθε αλλαγή στην συναισθηματική ισορροπία των παιδιών και να ενημερώνει τάχιστα και επαρκώς τους γονείς. Κάπου εκεί όμως, ο ρόλος του, εκ τών πραγμάτων αρχίζει να τελειώνει και οι γονείς βάζουν τους δικούς τους παρονομαστές στην άλυτη εξίσωση της αναζήτησης της παντοτινής οικογενειακής ευτυχίας. Το σχολείο μπορεί, ίσως, να συμβάλει με διάφορους επιπλέον τρόπους - η δική μας αγαπημένη πρακτική είναι η τακτική πρόσκληση των γονιών σε δραστηριότητες που απαιτούν την συμμετοχή όλης της οικογένειας για επίτευξη κάποιου σκοπού, πάσης φύσεως (αθλητικής, καλλιτεχνικής, μαγειρικής κλπ). 

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Creative Commons LicenseΑυτό έργο χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Ελλάδα.