Tα "γλυκά" παιδιά!

Μήνας γιορτών και μιάς και ξεπέρασα την έχθρα μου με τον χοντρό κύριο με την γενειάδα και διασκεδάζω με την εναλλακτική του γιου μου να ντυθεί ο ίδιος Αη- Βασίλης και να κερνάει - τρώει ασταμάτητα σοκολατάκια, ας γράψω για κάτι που αγαπώ ιδιαιτέρως!
Τις μυρωδιές και τα γλυκά! Αν είστε από τους παραδοσιακούς ή και εναλλακτικούς χρυσοχέρηδες που φτιάχνουν γλυκά κάθε χρόνο, και υπερήρωας να το τολμάτε και με μικρά παιδιά (αστειεύομαι βέβαια) τότε ίσως σας φανεί χρήσιμο αυτό το κείμενο!

Να λοιπόν τι θα μπορούσε να κάνει μόνο του ένα παιδί στην παρασκευή ενός παραδοσιακού χριστουγεννιάτικου γλυκού και τι εργαλεία θα χρειαστεί:

Στην συνταγή

Αφού γράψουμε με καθαρά και ευανάγνωστα γράμματα τα υλικά (αν γράφει μπορεί να το κάνει και το ίδιο)  μπορεί να κολλήσει δίπλα σε κάθε συστατικό ετικέτες από τα προιόντα που βάζουμε ώστε να βοηθήσει το μικρότερο της οικογένειας να "διαβάζει". (για αυτούς που μου γκρινιάζουν ότι επειδή έχω ένα ξεχνάω τα αδέρφια).
Μπορούμε επίσης να εικονογραφήσουμε (η και να το κάνει το μεγάλο) τα εργαλεία που θα χρειαστούμε.
Μετά αρχίζει το κυνήγι των συστατικών. Ένας διαβάζει και οι υπόλοιποι πρέπει να ανοίξουν ντουλάπια, να βρουν και να φέρουν...Αν έχετε πολύ μικρά παιδιά μπορεί η δουλειά να έχει τελειώσει για σήμερα. Τα γλυκά σπάνε σε πολλά απογεύματα αν θέλουμε ηρεμία και κυρίως συμμετοχή των παιδιών χωρίς θύματα! Τα υλικά συγκεντρώνονται σε ένα δίσκο και περιμένουν το επόμενο απόγευμα.

Στην δοσολογία

Σέσουλες, ποτήρια και κουτάλια. Παιδιά άνω των δύο μπορούν να κουταλιάσουν και να σεσουλιάσουν ικανοποιητικα τις σκόνες και κάπου γύρω στα 2μιση μπορούν να γεμίσουν και να αδειάσουν νεροπότηρα σε λεκάνες.

Μπορούν να χτυπήσουν με κουταλάκι τα αβγά  και αφου ανοιξουμε τρύπα να αδειάσουν.

Μπορούν να θρυμματίσουν σε γουδί το καρύδι γι ατα μελομακάρονα.

Να πασπαλίσουν την κανέλα και το μοσχοκάρυδο.

Να πατήσουν με πιρούνι ή με το εργαλείο του πουρέ το βούτυρο για να μαλακώσει.

Να ανακατέψουν με σύρμα, μίξερ ή μίξερ χειρός τα υλικά.

Να κοσκινίσουν το αλεύρι.

Να ξύσουν στον τρίφτη φλούδα από πορτοκάλι.

Να στύψουν χυμό πορτοκάλι.

Να ξεχωρίσουν τα τσόφλια από τα καρύδια.

Στο πλάσιμο- ψησιμο

Να ανοίξετε ένα μεγάλο κομμάτι ζύμης και να κόψουν με κουπατ σχέδια. 

Δώστε στα παιδιά ένα κουτάλι και δείξτε τους πόση ζύμη να παίρνουν ώστε να μην χρειάζεται να τους λέτε συνέχεια "είναι μικρο θα καεί!"

Νακόψουν με ψαλίδι την λαδόκολλα για να βάλετε στο ταψί ή να βουτυρώσουν με πινέλο.

Να αδειάσουν τον φούρνο για να τον προθερμάνετε.

Να συνεργαστείτε για να βρείτε την θερμοκρασία μαζί (αν αγαπούν τους αριθμούς).

Να πιάσουν με λαβίδα ενώ εσείς κρατάτε το ταψί τα ψημένα και να τα βάλουν σε πιατέλες. Αν τους φορέσετε και γάντι κουζίνας έχει πιο πολύ πλάκα. 

Να πασπαλίσουν με άχνη ή να ρίξουν στο σιρόπι και να μετρήσουν μέχρι το δέκα και έπειτα να τα "ψαρέψουν" με τρυπητή κουτάλα.

Να τα στολίσουν σε παράξενες πιατέλες όπως αυτά θέλουν.

Στο κέρασμα

Να ετοιμάσετε μικρά χάρτινα γιορτινά πιατάκια που θα προσφέρετε στους αγαπημένους σας.

Να γράψετε ταμπελάκια με το όνομα του γλυκού.

Να έχετε πρόχειρο ένα μικρό δισκάκι με ψηλά άκρα για να μπορούν να βάλουν δύο τρία γλυκά και να τα κεράσουν στους επισκέπτες και τους φίλους!

Στα συναισθήματα

Δοκιμάστε λερωθείτε όσο αντέχετε. Κάντε το σε πολλές μικρές δόσεις για να μην κουραστεί κανείς.

Μυρίστε, τραγουδήστε και περάστε καλά έστω κι αν τελικά δεν τρώγονται με τίποτα!

Σε σας μάλλον θα φανούν πεντανόστιμα!

Καλές και όμορφες στιγμές με τα παιδιά μας!

Δραστηρίοτητες για να μην ανοίγει η τηλεόραση τον χειμώνα !!

Να μερικές δραστηριότητες που θα μπορούσαν να ενδιαφέρουν ένα παιδί από 18 μηνών έως και 3+ περίπου ετών και γίνονται indoors!! Ο Δημήτρης τις έχει αγαπήσει όλες.

1. ΣΥΡΤΑΡΑΚΙΑ (από 18μ ίσως και λίγο νωρίτερα)

Μικρά επιπλάκια με συρταράκια με πόμολο (εδώ χάρτινο επιπλάκι οργάνωσης γραφέιου) στα οποία κρύβουμε ενδιαφέροντα πράγματα προς εξερεύνηση. Αλλάζουμε τακτικά τα αντικείμενα για να κρατήσουμε το ενδιαφέρον του παιδιού. Μπορούμε στο συγκεκριμένο να δουλέψουμε και χρωματική αντιστοίχηση (αντικείμενα που έχουν το ίδο χρώμα με το εκάστοτε συρταράκι). Ενθαρρύνει την λεπτή κίνηση (ανοιγμα κλέισιμο, τράβηγμα ταίριασμα συρταριού) αλλά και τον εμπλουτισμό λεξιλογίου (ονομάζουμε κάθε φορά το αντικείμενο). Με μεγαλύτερα μπορούμε να παίξουμε και με την μνήμη προκαλώντας τα να θυμηθούν σε ποιο συρτάρι είναι το κάθε αντικείμενο...

2. ΣΤΎΨΙΜΟ ΧΥΜΟΎ (2 ετών)

Στην μοντεσοριανή τάξη προτείνουμε τον χειροκίνητο στύφτη  για το δυνάμωμα του χεριού. Στο δικό μας σπίτι υπήρχε ο ηλεκτρικός και ο Δημήτρης ενθουσιάστηκε τόσο με την κίνηση όσο και με την διαδικασία. Αυτό που δείχνουμε στο παιδί είναι οι πόλοι από το πορτοκάλι και η μικρή τρύπα που πρέπει να κεντράρει στην μύτη του στύφτη (εικ.1) καθώς και το πότε σταματάει να στύβει (άδεια φλούδα). Την δραστηριότητα συνοδεύει ένας δίσκος με κανατάκι ποτήρι ώστε να σερβίρει και να πιει το χυμό του. Σε μεγαλύτερη ηλικία (2μιση)  μπαίνει το μαχαίρι βουτύρου με το ξύλο κοπής ώστε να κόβει το πορτοκάλι. 

3. ΜΙΚΡΟ ΓΟΥΔΙ (από 2 ετών)

Το παιδί σπάει παξιμάδια, φρυγανιές και ότι άλλο. Μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε στην μαγειρική ή να ταΐσει πουλιά στο πάρκο ή ακόμα να φτιάξουμε και μια ταίστρα για τα πουλιά που τώρα τον χειμώνα δυσκολεύονται...

4. ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΜΕ ΧΩΝΙ (από 20 μηνών)

Χρειαζόμαστε  μεγάλο καλάθι ή δίσκο, μπώλ, μεγάλο χωνί και μεγάλο βάζο. μικρό δοχείο ή σέσουλα και ρύζι, φακή ή άλλο λεπτοκαμωμένο όσπριο ώστε να ρέει όμορφα μέσα από το χωνί. Εδώ έχω ανακατέψει το ρύζι με αποξηραμένη λεβάντα ώστε να μυρίζει όμορφα όσο το ανακατεύει. Φροντίστε το καλάθι ή ο δίσκος να έχουν ψηλά άκρα για να βοηθήσετε στην επιτυχή μεταφορά.

5. ΤΑΙΡΙΑΣΜΑ ΜΕ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΑ (από 20 μηνών)

Σε Α4  (που μετά πλαστικοποιούμε) ή σε πανί με μαρκαδόρους υφάσματος φτιάχνουμε τα περιγράμματα από διάφορα αντικείμενα καθημερινής  χρήσης που όμως έχουν ενδιαφέρον περίγραμμα. Η δραστηριότητα αυτή μπορεί να επεκταθεί  όσο το παιδί μεγαλώνει με αντικείμενα που το περίγραμμα τους μοιάζει πολύ και θέλει πιο πολύ παρατήρηση για να καταλάβει που θα βάλει τι.  

6. ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΜΕ ΣΎΡΙΓΓΑ ( 2μιση ετών)

Βάζουμε χρωματιστό νερό (με χρώμα ζαχαροπλαστικής) για να έχει περισσότερο ενδιαφέρον).

Ο κλασσικός τρόπος που οι ενήλικες κρατούν τη σύριγγα είναι πολύ δύσκολος για το 2μισαχρονο άρα δείχνουμε να δουλεύει και με τα 2 χέρια για να μπορεί να βάλει δύναμη και να σπρώξει.

7. ΤΑΙΡΙΑΣΜΑ ΧΡΩΜΑΤΩΝ (από 20 μηνών)

Βασικό για αυτή τη δραστηριότητα είναι το μανταλάκι να είναι μαλακό ώστε να μπορεί να το χειριστεί.













8. ΤΑΙΡΙΑΣΜΑ ΜΕ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΧΡΩΜΑΤΩΝ (από 3+ και άνω και εφόσον ξέρει καλά τα χρώματα)

Χρειάζεται να λεηλατήσετε ένα χρωματοπωλέιο!
Παίρνετε εις διπλούν χρωματολόγια από κόκκινο, κίτρινο, μπλε (βασικά)
 πορτοκαλί, πράσινο, μωβ (συμπληρωματικά), μαύρο έως ανοιχτό γκρι, ροζ και καφέ.
Επίσης 6 επί  9 = 54 ξύλινα μανταλάκια.
Ξυλόκολλα, ψαλίδι, χάρακα και μολύβι.
Πλαστικοποιητή ή αυτοκόλλητο που ντύνουμε τα βιβλία για να αδιαβροχοποιήσετε τις ράβδους των αποχρώσεων.

Δεν προσφέρουμε όλες μαζί τις αποχρώσεις αλλά μία μία στο παιδί ώστε σταδιακά να φτάσει να τις δουλεύει όλες μαζί. Ξεκινάμε από αυτή που είναι πιο ξεκάθαρη (σε μένα ήταν το μπλε). Το κίτρινο ας πούμε είναι αρκετά δύσκολο.
 Για τους πιο τελειομανείς και γνώστες μπορούμε να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο και να βρούμε από διαφορετικά χρωματολόγια τις ακριβείς αποχρώσεις και να τις συνδυάσουμε.
Εδω πχ. το μοβ μου δεν είναι το καθαρό μωβ...

Καλή επιτυχία και όσοι έχουν ερωτήσεις με χαρά να βοηθήσω!!! Καλό μας χειμώνα χωρίς πολλές οθόνες!!

Ιδέες για χέρια που δουλεύουν έως και δύο ετών...

Τον τελευταίο καιρό μιλώντας με γονείς στις ομάδες που κάνω αλλά και εκτός ένιωσα την υπερπληροφόρηση στο πετσί μου! Είναι τόσος ο όγκος των προτάσεων για δραστηριότητες και κατασκευές στο διαδίκτυο που η αλήθεια είναι οτι στο τέλος ζαλίζεσαι και δεν αποφασίζεις τίποτα... 

Σκέφτηκα λοιπόν να σας μαζέψω μερικές ωραίες ιδέες για να σας διευκολύνω!

Για γονείς με νεογέννητα:   Σας παραπέμπω στο άρθρο με τα μομπίλ πρώτα από όλα!

ιδού και το δημιούργημα μιας μαμάς στο εργαστήρι!

Για ενός έτους: μια μαμά μοιράζεται 15 δραστηριότητες που έφτιαξε μόνη της, τα υλικά είναι πολύ εύκολα.

Για 18 μηνών έως 2 ετών εκτός από αυτά που σας έχω ήδη βάλει σε προηγούμενα αρχεία δείτε


αυτό (άνοιγμα κλείσιμο)
αυτό (για αυτά που αγαπούν τα εργαλεία)
αυτό (γιατι αγαπούν τα κλειδιά και τις κλειδαριές!)
και μια λίστα με δραστηριότητες μαμάς για 2 χρονα!

* οι προτάσεις αφορούν αποκλειστικά και μόνο αυτά που σας παραπέμπω και σίγουρα όχι όλο το site ή blog!! Προς αποφυγή παρεξηγήσεων!!!

Είναι αρκετά αλλά απλά στην κατασκευή και την συγκέντρωση υλικών. Κάτι που βοηθά πολύ είναι να φτιάξετε ένα μεγάλο κουτί στην αποθήκη ή την ντουλάπα σας και να έχετε εκεί υλικά (σπάτουλες κουτάλια, κουτάκια κανατάκια και ότι άλλο)  ώστε όταν είναι να ετοιμάσετε ένα δίσκο να τα έχετε κάπου συγκεντρωμένα. Επίσης βοηθά πολύ αν εκτυπώσετε φωτογραφίες από δραστηριότητες που σας αρέσουν και που τις βρίσκετε κατά καιρούς εδώ και εκεί και τις βάλετε μέσα σε αυτό το κουτί. Όταν θα δείτε ότι το παιδί έχει κάποιο ενδιαφέρον για κάτι (πχ άνοιγμα κλείσιμο) να έχετε μερικές ιδέες έτοιμες ώστε να το φτιάξετε έγκαιρα. Το ενδιαφέρον των παιδιών για κάτι ανοίγει για πολύ λίγο και  μέχρι να συντονιστουμε να ψάξουμε και να ψωνίσουμε μπορεί και να έχει φύγει. Αν πιάσετε δε έγκαιρα αυτό το ενδιαφέρον  τα παιδιά θα ανταποκριθούν αμέσως και θα δείτε ότι θα αρχίσουν να ασχολούνται και με άλλα που πριν δεν άγγιζαν. Αυτό συμβαίνει γιατί νιώθουν ότι το περιβάλλον ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους!

Μην ξεχνάτε ποτέ τον ρόλο της φύσης! Δεν κλείνουμε τα παιδιά μέσα με το κρύο, τα ντύνουμε σωστά και βγαίνουμε ωραίους περιπάτους! Το επικίνδυνα μέρη είναι οι κλειστοί χώροι με πολύ ζέστη και συνωστισμό ατόμων, η εναλλαγή ζεστό κρύο, από αυτοκίνητο- έξω ή από σπίτι-έξω όταν είναι ιδρωμένα. Μην τους φοράτε χοντρά μπουφάν μέσα στο αυτοκίνητο αλλά μόλις τα βγάλετε από αυτό τόσο για να μην ιδρώνουν και εκτιθονται στο κρύο όσο και γιατί οι ζώνες ασφαλείας μας παραπλανούν ότι εφαρμόζουν στο παιδί πάνω από το χοντρό μπουφάν αλλά στην πραγματικότητα η απόσταση είναι επικίνδυνα μεγάλη!!

 Καλούς περίπατους και καλά όμορφα απογεύματα!!

χορεύοντας στο σαλόνι...

Το πανηγύρι της μετακόμισης καλά κρατεί, το πήραμε απόφαση πλέον ότι θα στολίσουμε μαζί με τις κούτες...και είπαμε να το διασκεδάσουμε λιγάκι!

Χθες λοιπόν χορεύαμε στο σαλόνι ανάμεσα στο αναμμένο τζάκι και το βουνό με τα πράγματα που ο Δημήτρης κάθε τόσο πλησίαζε και φώναζε "πωπω πάματα!!" Όσο χορεύαμε τόσο πιο εύκολα έμοιαζαν όλα...

 Θυμάμαι πριν καιρό σε ένα κύκλο με παιδιά στην τάξη, καθώς συζητούσαμε για τον χορό τα ρώτησα: "εσείς έχετε χορέψει με την μαμά ή τον μπαμπά σας;" Από τα δέκα παιδιά που κάθονταν στον κύκλο τα τέσσερα είπαν με λύπη όχι....

Γιατί όχι αναρωτήθηκα...και χθες το βράδυ καθώς χόρευα με τον Δημήτρη στην αγκαλιά μου και τον Κυριάκο λίγο πιο κει σαν να μου πέρασε βιαστικά απ'το μυαλό μια αίσθηση περίεργη που αμέσως έφυγε αλλά μου άφησε την ερώτηση της...

Πόσο εύθραυστη ή ακέραιη θέλουμε να είναι η εικόνα μας προς τα παιδιά μας;

Καθώς χόρευα (αστεία είναι η αλήθεια) και ο Δημήτρης γελούσε συνειδητοποιούσα ότι η γονεικότητα καμιά φορά μας κάνει να θέλουμε να είμαστε ατσαλάκωτοι και παντογνώστες. Σαν να θέλουμε να δώσουμε τον καλύτερο και πιο ακέραιο εαυτό μας στα παιδιά ως πρότυπο προς μίμηση. Και το πιο αστείο είναι ότι αυτή η ανάγκη μας έρχεται φυσικά και αβίαστα όπως τόσα άλλα πράγματα στην ανατροφή ενός παιδιού. Σαν δασκάλα το έχω νιώσει πολλές φορές πως τα παιδιά με βλέπουν σαν αυθεντία που τα ξέρει όλα και έχει μια λύση για όλα και είναι αλήθεια πολύ ενδιαφέρουσα η γκριμάτσα στο πρόσωπο τους όταν δεν έχω απάντηση για κάτι...σαν γονιός όμως;

Πόσο "φυσικό" είναι τελικά ο γονιός να είναι πάντα η κολόνα που δεν λυγίζει ούτε κινείται με τις καιρικές συνθήκες της οικογένειας; Η αλήθεια είναι ότι στα πρώτα τουλάχιστον χρόνια ο ενήλικας γονιός κρατά το τιμόνι στο ταξίδι του παιδιού προς την ανάπτυξη. Το θέμα είναι τι ρότα έχει βάλει...Γιατί όσο και να παλεύουμε να μην φανούν τα τρωτά μας σημεία είναι αδύνατον να τα καταφέρουμε ή τουλάχιστον να το πλασάρουμε ως αληθινό! Απάντηση λοιπόν δεν έχω ακόμα παρά μόνο  μια αίσθηση που θα μοιραστώ μαζί σας...

 Από τότε που έγινα μητέρα κοιμάμαι ελαφρότερα και λιγότερο, σχεδόν ακούω την ανάσα του παιδιού μου από το διπλανό δωμάτιο και ξέρω πότε ξεσκεπάστηκε...αλλά νιώθω πολλές φορές πως η εικόνα της τέλειας μαμάς δεν μου ταιριάζει, πως θέλω ο γιος μου να βλέπει όλες τις εκδοχές μου στο βαθμό και το μέτρο που του επιτρέπει η ηλικία του. Θέλω να ξέρει πως είμαι χαρούμενη, πως είμαι λυπημένη, θυμωμένη, ενθουσιασμένη ή κουρασμένη. Θέλω να με βλέπει σαν φυσιολογικό άνθρωπο που του δείχνει πως είναι ένας φυσιολογικός κόσμος χωρίς να τον εκθέτει πρόωρα σε αυτά που δεν μπορεί να διαχειριστεί το εύθραυστο ακόμα εγώ του. Θέλω να του φτιάχνω κάτι πρόχειρο αλλά υγιεινό για φαγητό όταν δεν έχω προλάβει και να μην ανησυχώ αν μια μέρα δεν έφαγε φρούτα. Θέλω όταν μεγαλώσει και αρχίζει να ρωτά, να είμαι ειλικρινής μαζί τού ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι η απάντηση είναι "δεν ξέρω". Θέλω να μην του δίνω έτοιμες λύσεις αλλά να τον σπρώχνω απαλά να τις βρει μόνος του. Θέλω να έχω μια τσαλακωμένη εικόνα αλλά πολύ αληθινή, να μην εκπλαγεί όταν κάποια στιγμή θα χρειαστεί να "σπάσει"...

Θέλω, αλλά κάποια πράγματα είναι τόσο βαθιά ριζωμένα από τον τρόπο που μεγαλώνουμε που προσπαθώ πολύ  για να μπορώ...Το μόνο σίγουρο είναι ότι πάντα θα θέλω να  χορεύουμε αγκαλιά στο σαλόνι!!

Γιατί όταν χορεύεις τα πράγματα μοιάζουν πιο εύκολα....