"Τα 2 πρώτα χρόνια". Κύκλος 6 συναντήσεων Montessori για εγγύους και γονείς βρεφών στις Μικροφυιες.

Σε 6 συναντήσεις από Νοέμβρη έως Απρίλη θα καλύψουμε τις πρώτες βασικές απορίες, ίσως και δυσκολίες που συναντά ένας γονιός στην καθημερινότητα του με ένα βρέφος. Συγκεκριμένα θα γνωρίσουμε πως λειτουργεί το σώμα και η σκέψη τους πρώτους 24 μήνες. Έπειτα θα ασχοληθούμε με τις βασικές λειτουργίες και φυσικά το περιβάλλον.

Συγκεκριμένα:

Δευτέρα 18/11/2019 Τι συμβαίνει στο σώμα και την σκέψη μου τα 2 πρώτα χρόνια. Τι θεωρητικά πλαίσιο με πληροφορίες για την νοητική συναισθηματική και σωματική ανάπτυξη των βρεφών.

Δευτέρα 16/12/2019 στις 18.00: Ο ύπνος, πόσο, που και γιατί θέλουμε να αναπτυχθεί μια υγιης σχέση με την διαδικασία. Πως λειτουργούμε προετοιμάζοντας τα επόμενα χρόνια.

Δευτέρα 13/1/2020 στις 18.00: Η γλώσσα, η επικοινωνία και ο προφορικός λόγος. Γεμίζοντας τις αποθήκες του λόγου. Πως αναπτύσσεται η ομιλία στα βρέφη.

Δευτέρα 17/2/2020 στις 18.00: Η τροφή και η διατροφή. Μπαίνοντας στις στέρεες τροφές. Η υγιής σχέση με το φαγητό.

Δευτέρα 16/3/2020 στις 18.00: Το περιβάλλον και τα παιχνίδια που χρειάζονται στα 2 πρώτα χρόνια. Πως διαμορφώνεται το σπίτι που φιλοξενεί βρέφη.

Δευτέρα 27/4/2020 στις 18.00: Οι σημαντικοί άνθρωποι. Οι σχέσεις και η "κοινωνική" ζωή του βρέφους που γίνεται παιδί.

Συντονίζει: Νομικού Ντίνα (μοντεσσοριανή παιδαγωγος). Το πλήρες βιογραφικό της θα βρειτε στο thechildin.gr

Πρακτικές λεπτομέρειες

Η παρακολούθηση αφορά σε όλο τον κύκλο των 6 συναντήσεων και απευθύνεται σε εγγυους, γονείς παιδιων 0 έως 2 ετών και παιδαγωγούς βρεφών που έχουν ενδιαφέρον για την ενημέρωση γονέων πάνω σε αυτά τα θεματα. Βρέφη έως 6 μηνών είναι ευπρόσδεκτα.

Κόστος κύκλου: 150 ευρώ σε 3 δόσεις   ( Νοέμβριος, Ιανουάριος και Μάρτιος). 

Το μέρος: Μικροφυιες (Βορείου Ηπέιρου 61, Γλυφαδα, 16562)

Διάρκεια συναντήσεων: 18.00 - 19.30

Δηλώσεις συμμετοχής με mail στο nomikoukonstadina@gmail.com ή sms στο 6947842849 ( το όνομα σας, τηλεφωνο και mail) έως και 24/11.

Καλή μας αντάμωση!!

ΔΙΗΜΕΡΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΥΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΜΟΝΤΕΣΣΟΡΙΑΝΟ ΥΛΙΚΟ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΟ FAMILINK ΧΟΛΑΡΓΟΥ.

Η γλώσσα είναι κάτι παραπάνω από την γραφή και την ανάγνωση, είναι επικοινωνία και κατανόηση ότι η σκέψη μας μπορεί να ειπωθεί, να αποτυπωθεί και να διαβαστεί. Η γνωριμία με τον κόσμο της γλώσσας πρέπει να γίνεται αβίαστα και σαν συνέχεια της ανάγκης του παιδιού να εκφραστεί, όχι σαν άσκηση και προϋπόθεση για την είσοδο στο δημοτικό. Για να γίνουν όλα αυτά ξεκινάμε νωρίς όταν υπάρχει το αβίαστο ενδιαφέρον του παιδιού για την γλώσσα. Το σεμινάριο θα είναι βιωματικό και θα διαρκέσει 2 ημέρες.

ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ; 
Σε παιδαγωγούς/ειδικούς παιδαγωγούς/νηπιαγωγούς/βρεφονηπιοκόμους και όσους δουλεύουν κοντά σε παιδιά 2-6 ετών. Η ομάδα λόγω του βιωματικού χαρακτήρα θα παραμείνει μικρή.

ΔΟΜΗ ΣΕΜΙΝΑΡΊΟΥ:
• Θεωρητική προσέγγιση: Η ευαίσθητη περίοδος για γλώσσα, ηλικία που εμφανίζεται, χαρακτηριστικά ανά ηλικία και η προετοιμασία στις μικρές ηλικίες.
• Υλικό, ασκήσεις και παιχνίδια της γλώσσας ανά ηλικία.
• Οδηγίες κατασκευής υλικού γλώσσας
• Πρακτική πάνω στο μοντεσσοριανό υλικό της γλώσσας
• Παρακολούθηση εποπτικού υλικού και συζήτηση.

ΠΟΤΕ;
Σαββάτο 11/6/2016 Ώρα: 10.00-14.00 Και Κυριακή 12/6/2016 Ώρα: 10.00-14.00
(Η προσέλευση θα γίνεται στις 9.30 και θα κάνουμε 20λεπτο διάλειμμα στις 12 για ένα μικρό σνακ.)

ΠΟΥ;
Στο FAMILINK- ΣΕΡΙΦΟΥ 14 Χολαργός. Δηλώσεις συμμετοχής στα τηλ: 6945264609, 210 6533169

ΚΟΣΤΟΣ:
70 ευρώ και για τις 2 ημέρες.

Παρέχεται βεβαίωση συμμετοχής εφόσον γίνει ολοκληρωμένη παρακολούθηση.

Γραφή,αβίαστη!

Απόγευμα.Τρέχοντας προς την τουαλέτα του σπιτιού μας, συνάντησα αυτό...

Ένα γράμμα από γυαλόχαρτο στερεωμένο χειρουργικά στο χερούλι.Αφού έβαλα τα γέλια κατάλαβα αμέσως τον "ένοχο". Ένα από τα "μότο" του φετινού καλοκαιριού για το γιο μου, ήταν η ανακάλυψη ότι στα εστιατόρια χωρίζουν τις τουαλέτες σε "αγορίστικες" και "κοριτσίστικες". Με επιμονή επισκεφτήκαμε όλες τις πόρτες, για να παρατηρεί τις επιγραφές και τις ταμπέλες διαχωρισμού, και αρκετές μέρες μετά την επιστροφή έπαιζε με τον εαυτό του το παιχνίδι σε ποια από τις 2 τουαλέτες του σπιτιού (ναι έχουμε πολλές και όλες θέλουν καθάρισμα!) θα πάει. Η αλήθεια είναι πως έχει ένα τεράστιο ενδιαφέρον, για το σώμα του, τις λειτουργίες και τη διαφορετικότητα του φύλου του ενώ ταυτόχρονα τον κεντρίζουν και τα γράμματα.
Εγώ όμως παρόλα αυτά, χρειαζόμουν άμεσα την τουαλέτα, τον φώναξα λοιπόν να βγάλει την ταμπέλα για να μπω. Φυσικά, δεν είχαμε ευτυχώς, τελειώσει εκεί...
Αφού βγήκα, μου είπε ότι χώρισε τις τουαλέτες σε αγορίστικες και κοριτσίστικες. Η ένσταση μου ήταν ότι τα γράμματα από γυαλόχαρτο δεν είναι ταμπέλες και ότι θα πρέπει να σκεφτεί κάτι άλλο, αφήνοντας τον με την ταμπέλα στο χέρι και ένα δαιμόνιο ύφος. Τώρα που το σκέφτομαι μάλλον επικράτησε  η δασκάλα, γιατί το φυσιολογικό θα ήταν η ένσταση μου να είναι ότι στο σπίτι μας θα κ......με όπου θέλουμε!

Και κάπως έτσι ήρθε στο σπίτι μας το νόημα της γραφής.Σκέφτηκε να γράψει μια ταμπέλα από μόνος του.
Ύστερα από λίγο μου έφερε μαρκαδόρο, 2 χαρτάκια σημειώσεων, ψαλίδι και  2 γράμματα από γυαλόχαρτο.

"Θα γράψω "κ" όπως "κοριτσίστικες" και "α" όπως "αγορίστικες".Ψηλάφισε, έγραψε. Έκοψα κορδέλα, κάναμε τρύπα και έτοιμες.

Θα μου πεις τι  σημασία έχουν όλα αυτά για ένα 3μισάχρονο; 

Αν δει κανείς πίσω από την διαδικασία, έχουν και μάλιστα πολύ:

Είναι κοντά στο να κατανοήσει το πραγματικό νόημα της γραφής, που δεν είναι άλλο από το ότι αποτελεί εργαλείο αποτύπωσης αυτού που σκεφτόμαστε.
Η θέληση του να φτιάξει κάτι που τον ενδιαφέρει πολύ, τον σπρώχνει να γράψει, και όχι μια επιβεβλημένη άσκηση ή ένα βιβλίο που απλά τραβά γραμμές (ναι αυτά της προγραφής λέω). Δεν υπάρχει ισχυρότερο κίνητρο για την γνώση, από το ειλικρινές ενδιαφέρον του παιδιού.
Έχει  πρόσβαση σε ένα περιβάλλον που του δίνει τη δυνατότητα να κάνει αυτό που σκέφτεται με πρόσβαση σε ότι χρειάζεται και ξέρει να χειρίζεται (ψαλίδι, χαρτί, μπογιές, γράμματα από γυαλόχαρτο) του δίνει τη δυνατότητα να σκέφτεται και να χειρίζεται το περιβάλλον για να κάνει αυτό που θέλει και να ζητά βοήθεια εκεί που θέλει.
Προσεγγίζει τα γράμματα αισθητηριακά και άβίστα πάντα σε σύνδεση με τον πραγματικό κόσμο με ένα καταπληκτικό μοντεσσοριανό υλικό που του έφτιαξα. Τα γράμματα από γυαλόχαρτο μέσω της ψηλάφισης δίνουν στο παιδί μια καθαρά αισθητηριακή εικόνα της διαδικασίας γραφής και βοηθούν στο να γράψει το χέρι  όταν αυτό είναι έτοιμο.

Η γραφή και η ανάγνωση δεν είναι μαθήματα δημοτικού. Είναι εργαλεία του πραγματικού κόσμου που ενθουσιάζουν τα μικρότερα παιδιά όταν δεν δίνονται με διδακτισμό αλλά μέσα από τις αληθινές εμπειρίες. Η ηλικία 3-6 ετών δεν είναι ο προθάλαμος του δημοτικού, είμαι αισιόδοξη ότι το ανακαλύπτουν όλο και περισσότεροι, είναι από μόνη της ένα δωμάτιο με θέα!
 Όσο για αυτούς που φοβάστε μην βαρεθούν τα παιδιά σας, μην ανησυχείτε ο κόσμος έχει πολλά να μάθει κάνεις αρκεί να μάθει από νωρίς να σκέφτεται για να τα ανακαλύψει...
Καλό φθινόπωρο, αισιόδοξα πάντα, και ανυπομονώ να γνωρίσω την καινούργια ομάδα!

Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει...

Κόντρα στην βία των ημερών σκεφτόμουν πόσο δύναμη έχουν οι λέξεις...

Από μικρή ηλικία θα έρθουμε συχνά στην θέση να παίξουμε τον άχαρο ρόλο του διαμεσολαβητή σε αντιπαραθέσεις των παιδιών. Πολλές φορές μάλιστα νιώθουμε πως εν τέλει δεν έχουμε βοηθήσει και πολύ αφού η ιστορία επαναλαμβάνεται είτε λίγο αργότερα είτε σε άλλο πλαίσιο.

Αν και οι διαφορετικές ηλικίες έχουν διαφορετική αντιμετώπιση, μία είναι η διαχρονική λύση, η ικανότητα του παιδιού από νωρίς να χρησιμοποιεί την γλώσσα και μόνον αυτή για να επικοινωνήσει...

Από την στιγμή λοιπόν που το παιδί μας θα αρχίσει να λέει λέξεις έστω και με τον δικό του χαριτωμένο τρόπο αρχίζει και ένα μάθημα ζωής. Αρχίζουμε να δείχνουμε σε κάθε ευκαιρία στο παιδί μας ότι η γλώσσα είναι ένα πολύ δυνατό εργαλείο για να εκφράσει αυτά που σκέφτεται, αυτά που θέλει και το σημαντικότερο αυτά που δεν θέλει. Και ποιος είναι ο τρόπος για να του δώσουμε αυτό το μάθημα; Με το να ανταποκρινόμαστε θετικά σε κάθε του προσπάθεια να εκφράσει θέληση, να το ενθαρρύνουμε να λεκτικοποιήσει αυτά που θέλει και αισθάνεται, να δείχνουμε αποδοχή σε αυτά που εκφράζει ακόμα και αν μετά πρέπει να του τα αρνηθούμε και τέλος να σταματά με τον λόγο του ότι δεν θέλει να του κάνουν. 

Πολύ συχνά συζητώντας με γονείς για θέματα βίας μεταξύ παιδιών σε χώρους όπως η παιδική χαρά ένιωσα την ανησυχία αλλά  και το δίλημμα τους. Να μεγαλώσουν αρνιά ή λύκους; Η απάντηση μου πάντα ήταν ότι τα συμπαθέστατα αυτά ζώα είναι εξίσου αναγκαία στη φύση αλλά δεν έχουν λόγο ύπαρξης στην συζήτηση μας.  Να μεγαλώσουν ανθρώπους με προσωπικότητα και άποψη είναι το δύσκολο. 

Τι μπορεί να κάνει ένα παιδί όταν το χτυπούν; Μπορεί να πει ότι αυτό δεν του αρέσει, να ζητήσει να σταματήσει και τέλος αν δεν εισακουστεί να γυρίσει την πλάτη του και να φύγει. Στην δυάδα του θύτη και του θύματος αν κοιτάξουμε καλά το θύμα δεν είναι αυτός που χτυπιέται πάντα. Γιατί αυτός που χτυπά δεν έχε μάθει τον κοινωνικό τρόπο να ζητήσει αυτό που θέλει, πιθανόν να έχει δεχθεί βία και ο ίδιος ως τρόπο διεκδίκησης, και εν τέλει θα βιώσει και μοναξιά γιατί θα τον απορρίψουν. 

Από πολύ νωρίς λοιπόν όταν το παιδί ακόμα δεν μπορεί να μιλήσει αλλά μπαίνει σε κοινωνικές συναναστροφές, δοκιμάστε να σταθείτε στο ύψος των παιδιών χωρίς να αγγίζετε κανέναν με ορμή προκειμένου να επιβληθείτε της κατάστασης, και να πείτε αυτό που πρέπει να πει το παιδί όταν θα μπορεί : "σταμάτα δεν του αρέσει αυτό, τον πονάς...". Η γλώσσα του σώματος η έκφραση και ο τόνος της φωνής χωρίς να φωνάζει κανείς, είναι αρκετά για να περάσουν το μήνυμα.

 Σε λίγο μεγαλύτερα παιδιά μπορείτε να πάτε κοντά και να τα ενθαρρύνετε εκείνα να πουν αυτό που θέλουν, "βλέπω κλαις πρέπει να πόνεσε, πάμε κοντά στον .. να του πεις ότι δεν σου αρέσει να σε χτυπούν". Αυτό που πρέπει να επιβληθεί σε μια κατάσταση βίας είναι να υπάρξει η λεκτική επικοινωνία και οι τόνοι να μείνουν χαμηλοί αλλά όσο σοβαροί επιβάλλει η περίσταση. Το να σπεύσει ένας γονιός να πει "δεν το ήθελε ή δεν θα το ξανακάνει για λογαριασμό του παιδιού προκειμένου να σώσει την κατάσταση έκτος του ότι προσβάλλει τα παιδιά εκατέρωθεν δεν δίνει κανένα μήνυμα κοινωνική δεξιότητας. Άστοχο επίσης είναι να αναγκάσουμε ένα παιδί να ζητήσει συγνώμη απλά για να το πει. Η συγνώμη είναι κάτι που θα αποκτήσει νόημα πολύ αργότερα, οι λογικές συνέπειες μιας αντιπαράθεσης όμως είναι αυτό που βιώνει και κατανοεί πολύ καλά ένα παιδί.Χτύπησα ένα παιδί, μου είπε ότι δεν του αρέσει, δεν σταμάτησα, έφυγε, δεν θέλω να παίζω μόνος...(και δεν χρειάζεται κανείς να του το πει ή να το τονίσει, το ζει και είναι αρκετό)

Εδώ φαίνεται και η δουλειά που πρέπει να γίνει με το παιδί που χτυπά. Κάτι θέλει να πει και δεν έχει τον τρόπο, κάποιος το έχει χτυπήσει και νομίζει  ότι αυτός είναι ο τρόπος, έχει αποκτήσει  την ταμπέλα του παιδιού που χτυπά και την εκπληρώνει ευλαβικά και άλλοι πολλοί λόγοι. Για να δουλέψουμε με ένα παιδί που χτυπά πρέπει πρώτα να στραφούμε στον εαυτό μας και να δούμε πως αντιμετωπίζουμε τις αντιπαραθέσεις μας μαζί του. Πρέπει να παρατηρήσουμε πότε χτυπά, ποιους και τι το  προκαλεί να το κάνε, έτσι θα δώσουμε απάντηση σε πολλά ερωτήματα μας και πιθανόν αν και εμείς είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε λάθη μας να βρούμε και την πολυπόθητη λύση! Δεν ξεχνάμε ποτέ ότι ένα παιδί λάβει αγάπη, αποδοχή και κατανόηση θα τα ανταποδώσει και με το παραπάνω.

"Μου αρέσει ο καινούργιος σου εαυτός" είχε πει κάποτε ένα παιδί στην μητέρα του, που αποφάσισε να βλέπει περισσότερα από αυτά που πριν επέτρεπε στον εαυτό της. 

Οι τάξεις και τα σπίτια πρέπει να εχουν ανοιχτά στόματα, τόσο όσο να μην πληγώνουν.

Πρόταση 2: Οι φωτογραφίες ζωντανεύουν

Τα παιδιά περνούν μια περίοδο γύρω στους 18 μήνες που θέλουν να τα πουν όλα!! Προσπαθούν να αρθρώσουν όλες τις λέξεις που ακούνε και έχουν ενδιαφέρον για την ονομασία των αντικειμένων και των οικείων τους. Να μια ιδέα που εφάρμοσα πριν από λίγες μέρες με τον Δημήτρη και του άρεσε πολύ:

 Επέλεξα φωτογραφίες της οικογένειας με καθαρά πρόσωπα και ενδιαφέρουσες πόζες, τις κόλλησα σε χαρτονάκια λίγο μεγαλύτερα (σαν πασπαρτού) και έγραψα λίγα λόγια από πίσω  (προσοχή όχι κεφαλαία όλα τα γράμματα και με ευανάγνωστα καθαρά γράμματα). 

Τις πλαστικοποιήσα και έτοιμες οι κάρτες! Στην αρχή δώστε 3-4, ετοιμάστε όμως περισσότερες ώστε να προσθέτετε ανά διαστήματα. Είναι εύκολο οικονομικό και εισάγει σταδιακά και στην ανάγνωση άρα μπορεί να τους είναι αγαπητό για πολύ καιρό, ή να το αποσύρετε όταν δεν έχουν ενδιαφέρον και να το επαναφέρετε όταν μπουν στην ανάγνωση. Επιπλέον σε εμάς φάνηκαν πολύ χρήσιμες, μιας και είναι εύκολο να τις μεταφέρεις, για να τις έχουμε μαζί σε βόλτες ή σε άχαρη αναμονή στο γιατρό!!

Μπορείτε να τις βάλετε και σε ένα φακελάκι πλαστικό ή υφασμάτινο με εύκολο κούμπωμα για να προσθέσετε ένα ακόμα κίνητρο, να το ανοίξουν να τις βάλουν και να τις βγάλουν μόνα τους. Οι φάκελοι που έχουν τα βιβλιοπωλεία με σούστα είναι ότι πρέπει!!

Αν έχετε βιβλιοθήκη στο παιδί εκεί θα ήταν ένα καλό μέρος να τις βάλετε για να τις βρίσκει όποτε θέλει. Συζητήστε μαζί του, δείτε τα πρόσωπα το μέρος , τα αντικείμενα...μια φωτογραφία εύκολα μπορεί να γεννήσει μια ιστορία, ακολουθήστε το ενδιαφέρον του παιδιού σας. Ένα δύσκολο βράδυ, χρησιμοποίησα μια από τις κάρτες για να πω μια ιστορία, έτσι χαλάρωσε και κοιμήθηκε σαν πουλάκι! Αυτοσχεδιάστε η ηλικία των 18 μηνών μπορεί να είναι μόνο οι αφετηρία...

 Να ένα παράδειγμα γραφής και στησίματος σε ράφι ( σε θήκη για χαρτοπετσέτες)

Καλή επιτυχία!!